Sautjándi júní landráðamanns
Ég hef aldrei nennt sautjánda júní. Man eftir leiðinlegum ræðum og pokahlaupi þegar ég var ungur og í samanburði við sjómannadaginn var þessi þjóðhátíðardagur hrútleiðinlegur. Hann skánaði reyndar aðeins þegar maður varð fullorðinn og fór að vinna, en þá einungis þegar hann bar upp á virkan dag. Þá fékk maður frí.
Sjómannadagurinn var skemmtilegur. Þá tókum við þátt í koddaslag eða öðrum þeim leikjum sem tryggðu sundsprett við bryggjuna og stemningin í kringum þennan dag í sjávarþorpinu sem reyndi að ala mig upp, var alvöru. Hátíðarfílingurinn var sannur enda snerti dagurinn rætur fólksins.
Sautjándi júni kom eins og leiðinleg messa í kjölfarið á sjómannadeginum. Skrúðganga, fjallkonan las ljóð sem ég skildi ekki, framámaður úr sveitarstjórn flutti innblásna og oft burtblásna ræðu og manni virtist sem reynt væri að hafa allt eins leiðinlegt og kostur var.
Manni sýnist að svo sé enn. Skrúðganga, fjallkona og vindþurrkuð hátíðarræða.
Ég lýk þessari færslu með því að endurbirta sautjánda júní hátíðarljóð mitt frá 2006 og mér sýnist það hafa elst nokkuð vel. Þótt ég segi sjálfur frá.
Stælist þjóðin stolta
strandir ytra grandist.
Kaupahéðnar kappar;
knáir sigrar fráir.
Grúppur láta greipar
graðar sópa hraðar,
landinn vinnur lendur
lager á Amager.
Fjallasalir féllu
fjallkonuna spjalla
Rómar synir rammir
ráðum hennar náðu.
Silfri glópa seldum
sálina gegn áli.
Fjörið lands er farið
frelsi verður helsi.
Ríkir auði raka
ráðum með og dáðum
feitir nautnum fastir
fíknum græðgi líkna;
gildin fyrir gjalda
glappi fagnar happi.
Mæður þjóðar meðan
megi dauðinn eiga.
Athugasemdir (4)
Ja hérna ekki vissi ég að þú værir skáld. Þetta glögg og nöpur sýn á ástandið og flottur kveðskapur
Harla gott
Mikið gríðarlega er þetta vel kveðið.
Flott ljóð. Sérstaklega magnað þetta, Fjörið lands er farið, frelsi verður helsi.