Austfirskt glanstímarit
Fjarðaálsfréttir duttu inn um bréfalúguna mína í morgun, fullar af skælbrosandi og hamingjusömu fólki í flottum göllum og með öryggisgleraugu og hjálma. Hamingjan á Austurlandi virðist pökkuð inn í ál.
Í blaðinu eru líka hefðbundin viðtöl við sveitarstjórnarmenn á Austurlandi sem allir eru sammála um að Alcoa sé málið - um að álið sé málið og það minnir mig á að ég á eftir að sjá Draumalandið.
Þessir máttarstólpar austfirsks samfélags halda vart vatni yfir Alcoa og álverinu og maður freistast til að hugsa sem svo að þetta sé nú bara þrátt fyrir allt hið besta mál; hvernig væri fyrir okkur komið ef þetta álver hefði ekki verið reist og allt þetta brosandi og vel menntaða fólk væri atvinnulaust eða (guð forði okkur) búsett í Reykjavík eða útlöndum?
Hjartnæmar mannlífssögur eru þarna í bland við umhverfisfréttir og atvinnutíðindi.
Hvaða máli skipta öræfin norðaustan Vatnajökuls í samanburði við fasteignaverð á Reyðarfirði? Allar innflutningstekjurnar, ha?
Þá þurfti ég endilega að reka augun í fyrirsögnina á forsíðu Fréttablaðsins: Áltekjur skila sér illa.
Þar sagt er frá því að Alcoa skili ekki öllum gjaldeyristekjum sínum til landsins, heldur braski með þær erlendis og flytji heim verðlausar krónur. Að vísu eru álfyrirtækin undanþegin gjaldeyrishaftalögunum, sem er verulega bjánalegt, en þau gætu þó alveg lagt sitt af mörkum til að rétta af þjóðarbúskapinn. Snýst ekki málið - sjálf endurreisnin - um að fá tekjur í erlendri mynt inn í landið og hvaða kjána datt þá í hug að veita álrisunum undanþágu frá því?
Eitt álfyrirtæki skilar sínum tekjum skammlaust til landsins, nefnilega Norðurál, en hin tvö, Alcoa og Alcan, virðast bara hugsa um eigin rassgöt og standa nokkurnveginn á sama um samfélagið sem málað er svo björtum litum í glansriti Fjarðaáls - Alcoa öðru nafni.
Þegar haft er í huga að þessi kompaní fá orkuna okkar á gjafverði, er ekki laust við að ég hugsi sem svo að þau hefðu betur aldrei komið en þá verður mér litið á forsíðu Fjarðaálsfrétta og ég veit að íbyggni starfsmaðurinn með tússpennann væri þá líklega að flaka fisk.
Athugasemdir (7)
Kannski er þetta fólk bara skælbrosandi og hamingjusamt með að hafa trygga atvinnu og að geta séð fyrir sér og sínum. Mér að vitandi hefur enginn verið neyddur til að sækja sér atvinnu hérna fyrir austan og þess vegna finnst mér svo einkennilegt að lesa þessi skrif þín því mér finnst alltaf vera undirtónn í því að enginn sé að vinna þarna af því að hann vill það.
Nei, Árni. Það er sannarlega ekki skömm að því. Þykir leitt ef þú skildir ekki kaldhæðnina í orðum mínum.
OG frú Helga fékk fálkaorðuna,kanzki er þessi orða orðn öfugmæli,ætluð til að merkja fálka (fálkamerki). Þaðhafa grinilega margir farið í heilaþvottavél ALCOA samkvæmt þettu reti sem var að koma
Alla er eihver skömm að flaka fisk eða að vinna í fiski það er eitthvað þér
Guði sjálfum sé þökk fyrir að fólkinu var bjargað frá fiskflökun ...
Það er alltaf látið liggja að því að álfyrirtækin séu svo samfélagslega sinnuð? Það er vegna "public relations" - aðferðanna sem eru sérstaklega mikilvæg fyrir álfyrirtækin því þau hafa svo slæma samvisku og þurfa svo mikið á því að halda að hafa áhrif á almenningsálitið.
Þetta er ekki rétt hjá þér Magni. Starfsfólkið sem persónur kemur þessu nákvæmlega ekkert við. Þetta snýst um að Alcoa sé að kaupa sér ímynd á meðan það hlunnfer þjóðina.