DV
3-07-2009DV brillerar þessar vikurnar. Blaðið og vefsíðan segja okkur hverja fréttina af annarri um sukk og siðleysi auðmanna og pólitíkusa; greinilega verið að stunda alvöru blaðamennsku þar á bæ.
Aðrir eiga sosem ágætis spretti en DV er um þessar mundir best íslenskra fjölmiðla.
Aftur til fortíðar
1-07-2009Úff, hvað mér létti við að heyra þær fréttir að þjóðin vilji fá ríkisstjórn Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks aftur. Svei mér þá gott, því þá verður allt eins og það var.
Bjarni og Sigmundur samasem Davíð og Halldór.
Engir kommatittir eða kratadindlar að láta rannsaka bankahrunið eða semja við þessa helvítis útlendinga sem vita ekki að Íslendingar eru undantekningin frá reglunni um að það sé ekkert til sem heitir ókeypis hádegismatur.
Að Íslendingar séu svo sérstakir að meira að segja náttúrulögmálin ná ekki yfir þá, hvað þá manngerð lögmál um samskipti siðmenntaðra þjóða.
Jamm. Endilega rúllið fram ríkisstjórn Sjálfstæisflokks og Framsóknarflokks og látum sem hún hafi aldrei farið.
Akkúrat það sem þjóðin þarf á að halda núna.
Ekkert pukur lengur, takk fyrir kærlega
1-07-2009Eina ferðina enn neitar opinber stofnun fjölmiðli um upplýsingar úr hruninu; nú vill Fjármáleftirlitið ekki sýna DV bréf sem hönnuðir Icesave sendu hollenska seðlabankanum rétt fyrir hrun.
Hvenær ætlar þetta fólk að skilja að það eiga ekki að vera nein leyndarmál lengur; að við viljum sjá opna stjórnsýslu? Það er algjört lágmark að við sem erum gerð ábyrg fyrir gjörðum þessara svindldindlanna, fáum að vita hvað gerðist.
Hofmóðuga embættismenn sem þverskallast við og liggja á upplýsingum sem okkur varðar, ber að reka samstundis.
Og áður en grátkór íhalds, fjóss og popúlista fara að væla um ömurlega ríkisstjórn, þá leyfi ég mér að fullyrða að hún stendur sig prýðilega að öllu leyti nema þessu; upplýsingagjöfin má vera meiri og stöðugri.
Við sitjum öll í sömu helvítis ógeðslegu súpunni.
Litun
30-06-2009
Er Davíð búinn að lita á sér hárið?
Dreifari biðst forláts
30-06-2009Á morgun eða hinn fer ég akandi suður um land til Reykjavíkur. Síðast ók ég þangað í byrjun þessa mánaðar, tvisar sinnum reyndar, og þar áður í mars eða apríl. Þar áður fyrir jól og ein eða tvær ferðir s.l. haust. Fleiri á sumrin.
Frá Stöðvarfirði til Víkur í Mýrdal, mætir maður ekki mörgum bílum en þegar kemur á sléttur Suðurlandsins fjölgar bílunum og oft á tíðum mætir manni óslitin bílaröð á kaflanum frá Selfossi til Reykjavíkur. Kannski vegna þess að ég er oftast á ferðinni suður seinni part föstudags þegar umferðin er mest út úr borginni en það er ekki mergurinn málsins.
Á þessum vegarkafla er manni aldrei rótt, enda er hann blóði drifinn og tvöföldun hans löngu tímabær.
Þegar ég ek norður um land til Akureyrar, er svipaður bílafjöldi á veginum alla leiðina og er héðan og til Víkur. Maður getur stigið út úr bílnum og pissað á miðjan veginn án þess að til manns sjáist, hvað þá að yfir mann verði ekið.
Enda rata ég alltaf heim aftur.
Mér þykir leitt að samgönguráðherra og leiðtogi flokksins míns í þessu kjördæmi hafi ákveðið að gera göng undir hæð norður í landi áður en vegirnir til og frá höfuðborginni okkar allra eru lagaðir og gerðir öruggari.
Vegirnir sem lang flestir nota.
Sorrí.
Kvótabrask og strandveiðar
30-06-2009Skýrsla Þórðar Más Jónssonar og Finnboga Vikar og þeir kalla "Fiskveiðistjórnunarkerfið: brask á kostnað þjóðarinnar?" er merkilegt plagg og gott. Í henni er að finna skjalfestar upplýsingar um víðtækt svindl en það kemur kannski ekki á óvart; maður vissi sosem af því að svindl ætti sér stað en það sem er merkilegast við skýrlsuna er að Fiskistofa hefur kosið að líta framhjá einstökum greinum reglna og laga eða túlkað þær svindlurunum í hag.
Þeir sýna fram á að fiskveiðistjórnunarkerfið hyglir kvótaeigundum á kostnað þjóðarinnar.
Ég fæ ekki séð eftir hverju stjórnvöld eru að bíða; hvers vegna í ósköpunum er þessu kerfi ekki hent og annað og betra tekið upp?
Það mætti t.d. gera það á sama hátt og með strandveiðarnar, þ.e.a.s. skipta landinu og miðunum upp í svæði og heimila veiðar á tilteknu magni af fiski á hverju svæði og skipta því svo niður eftir mánuðum og tryggja þannig jafnar veiðar allt árið, að svo miklu leyti sem það er hægt.
Svo gott virðist þetta strandveiðifyrirkomulag vera, svo fegnir eru kvótabátaútgerðarmenn frelsinu að þeir losa sig við aflaheimildir til að komast í strandveiðikerfið og því ætti hið sama ekki að gilda um kollega þeirra á stóru skipunum?
Ekki trúi ég öðru en að trillukarkar hafi losað sig varanlega við aflaheimildirnar; varla geta þeir fengið gömlu leyfin sín aftur á kvótanýársdag og byrjað aftur í króka- eða aflamarkskerfinu?
Eða hvað?
Verðum við tekin af lífi?
27-06-2009Samkvæmt skilgreiningu ýmissa er ég landráðamaður og kvislingur. Leigupenni hef ég verið kallaður en ég ætla strax að taka það fram að ég hef aldrei fengið borgað fyrir að hafa einhverja ákveðna skoðun, þótt ég hafi verið svo heppinn á tímabili að vinna á blaði undir stjórn frábærs ritstjóra sem leyfði mér að viðra skoðanir mínar á síðum þess þegar ég vildi. Á fullum launum.
Svo fékk ég eitt sumar greiðslur fyrir fasta pistla í Svæðisútvarpinu á Austurlandi en mér var ekki lögð nein lína af þeirri ágætu konu sem þá réði þar ríkjum.
Aukinheldur yrði ég lélegur talsmaður því ég segi bara það sem mér finnst og þá nokkurnveginn umbúðalaust þótt ég sé ekki frá því að hafa mildast eitthvað með aldrinum en ég reyni að sporna gegn því. Ég vil verða pirrað gamalmenni.
En það er þetta með landráðin. Þetta er helvíti stórt hugtak og mér skilst að landráð sé með alvarlegri glæpum sem fólk getur framið og því er oftast refsað með lífláti eða margföldum lífstíðardómum. Svo pirrað gamalmenni vona ég reyndar að ég verði ekki, en látum það liggja milli hluta.
Komist þeir til valda og áhrifa sem kalla mig og aðra landráðamenn fyrir það að vilja Ísland í ESB, svo ekki sé minnst á þau okkar sem vilja samþykkja Icesave samninginn, megum við þá búast við því að verða skotin eða hengd hvar sem til okkar næst?
Eða er þessu fólki sem talar um landráð, svo heitt í hamsi að það er líklegt til að fara að vega pólitíska andstæðinga sína úr launsátri; er það komið í svo mikinn andspyrnu- og þjóðernisfíling að það fer að læðast um með alpahúfur á höfðinu og skiptast á skilaboðum á kaffihúsum? Taka sér bústað í yfirgefnum hlöðum kannski og bíða um nætur eftir fallhlífaherdeild frá Noregi?
Eða láta þau sér nægja að ausa úr tómum viskubrunnum sínum á Facebook og dreyma um stóra þjóðernisflokkinn?
Úti í horni
26-06-2009Við fengum Marshall-aðstoð eftir seinni heimsstyrjöldina þrátt fyrir að þjóðarbúið hefði hagnast verulega á stríðunu en við seldum stríðshrjáðum Bretum fisk gegn uppsprengdu verði. Fyrir Marshall peningana endurnýjuðum við togaraflotann, byggðum nokkur frystihús og áburðarverksmiðju, keyptum landbúnaðartæki og reistum virkjanir. Meðal annars.
Vissulega kostaði það mörg mannslíf að sigla með fisk til Bretlands á stríðsárunum en því hefur verið haldið fram að fleiri íslensk skip hafi farist vegna ofhleðslu en voru skotin í kaf.
Í stríðinu, á meðan Danmörk var hersetin af Þjóðverjum en við nutum þeirra lystisemda sem amerískur her getur fært samvinnuþýðu fólki, lýstum við yfir sjálfstæði og urðum helsta þý Bandaríkjanna í Evrópu.
Allar götur síðan við komumst í álnir, höfum við þegið meira en við höfum gefið og við erum nískust allra þjóða þegar framlög til þróunaraðstoðar eru annars vegar; við skákum í skjóli einhverrar sérstöðu sem væntanlega gengur út á hvað við séum frábær þjóð og eigum allt gott skilið fyrir ekki neitt.
Við færðum einhliða út landhelgi okkar og vildum ekki viðurkenna lögsögu Alþjóðadómstólsins í þeirri deilu við Breta og Þjóðverja og fyrir vikið eigum við ekki greiðan aðgang að þeim dómstóli teljum við á okkur brotið.
Nýasta afrek okkar á alþjóðavettvangi er að félfletta um hálfa milljón Breta og Hollendinga auk slatta Þjóðverja. Að vísu bendir margt til þess að það hafi verið gert af fáum, gírugum einstaklingum en íslenska ríkið - 1944 fyrir sjálfstæða Íslendinga - annað hvort kaus að horfa á það með blinda auganu eða þótti framtakið bara sniðugt.
Fyrir þau ykkar sem nú fara að vitna í EES samninginn og kenna honum um ófarir okkar, vil ég benda á að í honum er að finna lágmarks ákvæði og íslenskum yfirvöldum var heimilt að herða ákvæðin um eftilit með fjármálastofnunum. Það gerðu þau ekki en létu lágmarkið duga.
Það var sumsé með formlegu samþykki þínu og mínu sem útrásarvíkingarnir stofnuðu til þeirra skuldbindinga sem nú kallast Icesave og falla á okkur á einn eða annan hátt.
Ríkið er jú við og við erum nokkurnveginn búin að mála okkur út í horn og málnining þornar ekki í bráð.
Mér sýnist við geta valið um það að samþykkja Icesave samkomulagið eða eiga á hættu að verða útskúfuð úr samfélagi þjóðanna; kannski ekki jafn hastarlega og Norður Kórea eða Kúba en ég bara nenni ekki að búa hér við lyfjaskort eða vöruskort eða eldsneytisleysi eða það skerta ferðafrelsi sem gjaldeyrishömlur og höft valda.
Eina ferðin sem okkur býðst þá, er tímaferðalag aftur til 1900.
Afritað og klínt
25-06-2009Austurglugginn segir í frétt, eða öllu heldur óútskýrðri fréttatilkynningu, að fasteignamat á Austurlandi hafi hækkað um 4,6% og í Fjarðabyggð, í hverja heimaþorp mitt Stöðvarfjörður er innlimað, hefur það hækkað um 4,8%.
Ég fékk seðil inn um bréfalúguna í vikunni og tölurnar á honum sögðu mér að hver fermetri í húsinu mínu væri um fimmtíu þúsund króna virði en það sýnist mér vera lækkun frá því ég lét meta húsið fyrir um þremur árum síðan.
Í frétt Austurgluggans eru töflur sem eiga að sýna þessa hækkun fasteignaverðs en töflurnar eru án skýringa; það kemur hvergi fram fyrir hvað tölurnar í þeim standa.
Er t.d. sama hækkun á fasteignaverði á Mjóafirði og á Reyðarfirði sem eru innan sama sveitarfélags eða hefur ef til vill orðið lækkun og hækkun einhversstaðar í sama sveitarfélaginu, en þau eru ansi víðfem og fjölbreytileg innra.
Forvitnin er greinilega ekki að plaga þau á Austurglugganum.
Austfirskt glanstímarit
23-06-2009Fjarðaálsfréttir duttu inn um bréfalúguna mína í morgun, fullar af skælbrosandi og hamingjusömu fólki í flottum göllum og með öryggisgleraugu og hjálma. Hamingjan á Austurlandi virðist pökkuð inn í ál.
Í blaðinu eru líka hefðbundin viðtöl við sveitarstjórnarmenn á Austurlandi sem allir eru sammála um að Alcoa sé málið - um að álið sé málið og það minnir mig á að ég á eftir að sjá Draumalandið.
Þessir máttarstólpar austfirsks samfélags halda vart vatni yfir Alcoa og álverinu og maður freistast til að hugsa sem svo að þetta sé nú bara þrátt fyrir allt hið besta mál; hvernig væri fyrir okkur komið ef þetta álver hefði ekki verið reist og allt þetta brosandi og vel menntaða fólk væri atvinnulaust eða (guð forði okkur) búsett í Reykjavík eða útlöndum?
Hjartnæmar mannlífssögur eru þarna í bland við umhverfisfréttir og atvinnutíðindi.
Hvaða máli skipta öræfin norðaustan Vatnajökuls í samanburði við fasteignaverð á Reyðarfirði? Allar innflutningstekjurnar, ha?
Þá þurfti ég endilega að reka augun í fyrirsögnina á forsíðu Fréttablaðsins: Áltekjur skila sér illa.
Þar sagt er frá því að Alcoa skili ekki öllum gjaldeyristekjum sínum til landsins, heldur braski með þær erlendis og flytji heim verðlausar krónur. Að vísu eru álfyrirtækin undanþegin gjaldeyrishaftalögunum, sem er verulega bjánalegt, en þau gætu þó alveg lagt sitt af mörkum til að rétta af þjóðarbúskapinn. Snýst ekki málið - sjálf endurreisnin - um að fá tekjur í erlendri mynt inn í landið og hvaða kjána datt þá í hug að veita álrisunum undanþágu frá því?
Eitt álfyrirtæki skilar sínum tekjum skammlaust til landsins, nefnilega Norðurál, en hin tvö, Alcoa og Alcan, virðast bara hugsa um eigin rassgöt og standa nokkurnveginn á sama um samfélagið sem málað er svo björtum litum í glansriti Fjarðaáls - Alcoa öðru nafni.
Þegar haft er í huga að þessi kompaní fá orkuna okkar á gjafverði, er ekki laust við að ég hugsi sem svo að þau hefðu betur aldrei komið en þá verður mér litið á forsíðu Fjarðaálsfrétta og ég veit að íbyggni starfsmaðurinn með tússpennann væri þá líklega að flaka fisk.
